تبلیغات
سایت دیدنی های شهر رشت و استان گیلان - شهر لنگرود

این شهر با موقعیت جلگه ای ، در مختصات جغرافیایی 60كیلومتری شهر رشت و ارتفاع 5 متری از سطح دریای خزر واقع شده است . شهر لنگرود در 12 كیلومتری شمال شرقی لاهیجان و ده كیلومتری شمال غرب رودسر ، در دشتی باز و وسیع واقع شده است . این شهر نیز از شهرهای نسبتا قدیمی گیلان است و از زمانی كه تجارت در گیلان رونق یافت ، توسعه پیدا كرد . در گذشته لنگرود مهمترین منطقه كشت كنف در گیلان بود و چمخاله نیز ، یكی از نقاط توریستی گیلان بشمار می آید.
لنگرود دارای قدمت تاریخی  زیادی است و نام آن  900سال قبل (512 هجری قبری ) در كتب تاریخی آمده است. بافت قومی مردم ، گیلك و به زبان گیلكی با لهجه بیه پس تكلم می كنند. در زمینه كشاورزی خصوصا كشف كنف از شهر های مهم محسوب گردیده ، همچنین در زمینه صنعت دارای صنایع از جمله تفنگ سازی (شكاری ) بوده كه به علت مرغوبیت و كیفیت ، خریداران زیادی داشته است . شهرستان لنگرود دارای سه بخش مركزی ، اطاقور و كومله می باشد. شهر لنگرود در گذشته مانند دیگر شهرهای گیلان از خانه های پراكنده ای بین مزارع و توتستان و بیشه ها تشكیل می شده كه به تدریج فاصله خانه ها كمتر شد و كوی ها بوجود آمدند. كشاورزی در لنگرود همچون دیگر مناطق استان گیلان ، از رونق برخوردار است و از محصولات عمده آن می توان انواع برنج ، چای و صیفی جات را نام برد . صید ماهی و  بامبو بافی نیز از دیگر فعالیت های رایج در این شهر ستان می باشد.

شهرستان لنگرود در استان گیلان و مابین دو شهرستان لاهیجان و رودسر قرار دارد این شهرستان در فاصله 60 کیلومتری رشت (مرکز استان) واقع شده است و از طرف شمال و غرب به شهرستان لاهیجان،از طرف شرق به دریای مازندران و از طرفی به شهرستان رودسر، و از طرف جنوب به شهر املش (از شهرهای رودسر) منتهی میگردد. در سال 1275 ه.ق /1230 ه .ش جمعیت این شهر دو هزار نفر بوده است. اما در سرشماری عمومی نفوس سال 1375 ه.ش جمعیت این شهرستان به 135922 نفر رسیده که از این تعداد 65973 نفر در شهر لنگرود زندگی می کنند. هم اکنون شهرستان لنگرود بالغ بر ‪ ۱۴۰هزار نفر جمعیت دارد. دین مردمان این شهر اسلام می باشد.
این شهرستان در دوره سلجوقیان و خوارزمشاهیان جزئی از لاهیجان مركز ولایت بیه پیش بوده و بوسیله سلاطین محلی یعنی سادات كیا اداره می‌شده است. در دوره قاجاریه به این نواحی چندان توجهی نمی‌شد حتی در اواخر همین دوره به علت نابسامانی اوضاع داخلی لنگرود و نواحی اطراف آن صحنه پیكار و كشمش‌های گردنكشانی بود كه هریك سودای خانی در مخیله خود می‌پروراندند.
ترقیات این شهر با روی كار آمدن رضا شاه آغاز می‌گردد البته به علت شروع جنگ جهانی دوم مجال انجام شهر سازی با اسلوب جدید در لنگرود حاصل نگردید ولی در سالهای اخیر بیش از پیش این شهر با حومه آن به ترقیات و پیشرفتهای سریعی نایل آمده‌اند. بافت قومی مردم لنگرود گیلک و به زبان گیلکی با لهجه بیه پیش تکلم می‌کنند. از نوشته‌های تاریخی چنین استنباط می‌شود که زمین‌های اطراف لنگرود مساعد بوده و به مرور زمان و توسعه بازرگانی در گیلان، لنگرود هم رونق یافته و در زمینه‌های کشاورزی خصوصاً کشت کنف از شهرهای مهم محسوب گردیده، همچنین در زمینه صنعت دارای صنایع فلزی از جمله تفنگ سازی (شکاری) بوده که به علت مرغوبیت و کیفیت، خریدران زیادی داشته است. رابینو جهانگرد معروف درخصوص لنگرود چنین می‌نویسد: «کناره‌های رودخانه لنگرود زیباترین منظره‌ای است که من در ایران دیده ام».
لنگرود دارای هشت محله به نام‌های فشکالی محله ، سوتال محله، در مسجد، کاسه گر محله، قصاب محله،گشته مردخال،انزلی محله و راه پشته است که هر یک دارای اعتبار خاصی است.بندر چمخاله که در شش کیلومتری لنگرود قراردارد از جاذبه‌های گردشگری است و همانند دیگر بنادر دارای فعالیت‌های تجاری بوده که در حال حاضر بسیار محدود است. طبیعت مناسب سبب گردیده مردم لنگرود به کارهای کشاورزی علاقه‌مند باشند.محصولات این شهرستان عبارتند از چای و برنج و كنف و ابریشم و سیفی جات خربزه‌آن به علت شیرینی و خوبی جنس در سراسر شمال ایران مشهور است. روستاییان در دهات و قصبات اطراف با وسایل نقلیه مختلف من جمله قایق محصولات خود را به لنگرود می‌آورند. این قایقهای كوچك كه اغلب آنها ارتفاعشان تا سطح آب از 40 سانتیمتر تجاوز نمی‌كند به زبان محلی نو (Now) خوانده می‌شود. روستاییان پس از فروش فرآورده‌های خود با خرید قند و شكر و قماش و سایر مایحتاج ضروری به روستاها باز می‌گردند معمولاً روزهای دوشنبه و چهارشنبه هنگام تشكیل بازار عمومی است كه در دهات گیلان به آن گوراب Gourab می‌گویند. آنچه در این شهر و سایر شهرهای گیلان جلب توجه می‌كند پوشش اغلب خانه‌ها بوسیله سفال است كه آنها را از سایر شهرهای ایران متمایز می‌سازد ولی اندك اندك پوشش فلزی(شیروانی) جای سفال را خواهد گرفت…..
در لنگرود و اطراف آن بناهای تاریخی متعددی وجود داشته است كه اكنون اثری از آنها برجای نیست آب و هوای مرطوب این ناحیه استفاده از مصالح ساختمانی كم دوام ایجاد حریق‌های مكرر و عدم توجه مردم سبب نابودی آنها گشته است.از آنچه بر جای مانده است پاره‌ای را برگزیده‌ام و مشخصات آنها را به اختصار بیان می‌نمایم :
پل خشتی لنگرود این پل روی رودخانه ای که لنگرود نام دارد و آب آن از یکی از نهرهای سفیدرود است،و از میان داخل شهر می گذرد، بناء شده است.طول این پل بالغ بر 37 متر است و عرض آن 5/4 متر و ارتفاع بلندترین نقطه پل از سطح رودخانه 70/9 سانتی متر است. که دو قسمت شهر فشکالی محله را به راه پشته متصل می سازد.این پل را شخصی به نام (حاجی آقا پرد) ساخته و بنابر روایتی پل مزبور در محل پل قدیمی بدستور حاجی آقا بزرگ منجم باشی، در زمان سلطنت فتحعلی شاه، ساخته شده است.و در کتاب (دارالمرز ولایت ،گیلان،رابینو) در مورد این پل چنین آمده است: پل خشتی لنگرود،پلی که با آجر و ساروج ساخته شده و دارای دو دهانه فراخ برای عبور کشتی است،37 متر طول و12 متر ارتفاع دارد و مربوط به دوران صفویه است، در بعضی جاها نیز به عهد تیموری و ایلخانیان نسبت می دهند.

جاذبه های گردشگری و تاریخی


تالاب بین المللی كیا كلایه ، پارك فجر ، ساحل چمخاله ، منطقه لیلا كوه ، پارك جنگلی بلورد كان ، پارك جنگلی خرما ، منطقه ییلاقی هلود ، پارك جنگلی مریدان ، غار لیارود ، پل خشتی لنگرود ، خانه های منجم باشی و دریا بیگی ، قلعه درزبن، پل آجری بلورد كان ، بافت تاریخی لنگرود ، مجموعه دریا بیگی.

زیارتگاه ها و اماكن مذهبی

بقعه سید محمد تقی ( كوشالشاد) مسجد جامع لنگرود ، بقعه ملاط ، بقعه آقا سید حسین لنگرود.

 




:: مرتبط با: ____ شهر های استان گیلان _____ , لنگرود ,
ن : پویا
ت : چهارشنبه 15 مرداد 1393