تبلیغات
سایت دیدنی های شهر رشت و استان گیلان - شهر لاهیجان

لاهیجان از زیباترین شهرهای گیلان و از جمله ایران می باشد. موقعیت جغرافیایی این شهر در ناحیه كوهپایه ای ، كه تپه ماهورهایی آن را به بوته های همیشه سبز چای در ردیف كاریهای منظم هندسی پوشانده است ، همراه با معماری بسیار زیاد و خانه های ویلایی با سقفها و رنگها آمیزی متنوع ، جلوه زیبایی به شهر بخشیده است. به عبارت دیگر در لاهیجان زیبایی های طبیعت و شهر سازی یكدیگر را تكمیل كرده اند. این شهر سرزمینی هموار و  جلگه ای است كه حاصل رسوبات به جا مانده از رودهای گیلان می باشد. از نظر موقعیت جغرافیایی و ویژگیهای تاریخی یكی از شهرهای گیلان به شمار می رود و مدتها مركز بخش ( ( بیه پیش)) گیلان بوده است وجه تسمه لاهیجان ریشه در  ویژگی اقتصادی آن دارد. به طوری كه كلمه لاهیجان از دو جزء ( لاه ) به معنی ابریشم و (جان) ؛ پسوند مكان تشكیل شده است ، كه در معنی شهر ابریشم است. آب و هوای آن در بخش جلگه ای معتدل مرطوب و در كوهستانی سردسیر و خوش آب و هوا است. این شهر قدمتی 800ساله دارد و به روایتی توسط ( لاهیج بن سام بن نوح ) ساخته شده است . لاهیجان دارای دو بخش مركزی و رودبنه می باشد كه به گویش گیلكی (بیه پیش) تكلم می نمایند و از نظر اقتصادی به جهت ، رونق باغداری در بخش های چای و مركبات ، وجود جالیزهایی چون هندوانه و نیز پرورش كرم ابریشم بامبو بافی و سفالگری در كنار تولید برنج ، باعث رشد بیشتر و شكوفا شدن اقتصاد این منطقه شده است. شهرستان لاهیجان به علت قرار گرفتن در كوهپایه های زیبای البرز ، لقب پایتخت گردشگری جهان اسلام را به خود اختصاص داده و نیز نزدیكی به مركز استان ، موجب گسترش سرمایه گذاری در صنعت گردشگری گردیده است .

لاهیجان از زیباترین شهرهایِ گیلان است. موقعیت جغرافیاییِ این شهر در ناحیة پایكوهی كه تپه‌ماهورهایِ آن را بوته‌هایِ همیشه سبزِ چای، در ردیف‌كاری‌هایِ منظمِ هندسی پوشانده است، همراه با معماریِ زیبا و خانه‌هایِ ویلایی با سقف‌هایِ سفالی و رنگ‌آمیزیِ سفید، جلوة زیبایی به سیمایِ شهر بخشیده است. به عبارت دیگر، در لاهیجان، زیبایی‌هایِ طبیعت و شهرسازی همدیگر را تكمیل كرده اند.
شهرستان لاهیجان در ناحیة شرقیِ استان گیلان واقع شده است و از شمال به دریای خزر، از جنوب به شهرستان سیاهكل، از شرق به شهرستان‌هایِ لنگـرود و رودسر، و از غرب به شهرستان‌هایِ آستانة اشرفیه و رشت محـدود می‌شود. این شهرستان، سرزمینی هموار و جلگه‌ای است كه حاصلِ رسوباتِ به‌جامانده از رودهایِ گیلان می‌باشد. جلگة لاهیجان به علت زیبایی و قدرت حاصلخیزیِ اراضی و وجود فرآورده‌هایِ كشاورزی و منابع اقتصادی، در بین دیگر شهرهایِ استان اهمیت خاصی دارد. هموارترین نقطة این سرزمین، در قسمت‌هایِ شمالیِ مجاورِ دریاست و هرچه از شمال به طرف جنوب پیش رویم، بر ارتفاعِ آن افزوده می‌شود. قسمتی از رشته‌كوه البرز، ناحیة بزرگی از جنوب این شهرستان را شامل می‌گردد و مهم‌ترین رودخانة جاری در آن «پرده‌سر» است.
شهرستان لاهیجان دارای دو ناحیة عمدة جغرافیاییِ جلگه‌ای و كوهستانی است. در ناحیة جلگه‌ای، نوارِ باریكِ ساحلی و در ناحیة كوهستانی، محدوده‌هایِ كوهپایه‌ای، جنگلی و مرتعی در ارتفاعاتِ مختلف به چشم می‌خورد. آب‌وهوای نواحیِ ساحلی و جلگه‌ایِ شهرستان لاهیجان، مرطوب و در فصول مختلف دارای شرایط خیلی مطلوب می باشد و در كوهستان، نیمـه‌‌مرطوب و دارای شرایط متوسط است. میـزان بارنـدگی در شهرستـان لاهیجان، سالانـه 1000 تـا 1400 میلی‌متر می‌باشد. كشاورزی (كشت چای، برنج، حبوبات، درختان میوه، كنف و درخت توت)، پرورش كرم ابریشم و همچنین صید ماهی و شكار، فعالیت‌هایِ اقتصادیِ این منطقه را تشكیل می‌دهد.
لاهیجان از نظر سابقة شهری قدمت زیادی دارد و قبل از رشت، مركز ایالت گیلان بوده است. علاوه بر آن، حتی پس از این‌كه رشت از دورة صفویه اهمیت یافت، بازهم لاهیجان به دلیل سوابق تاریخی و موقعیت جغرافیایی، مركزِ گیلانِ «بیه‌پیش» باقی‌ماند. اهمیت لاهیجان به عنوان یك شهرِ توریستی علاوه بر زیبایی‌هایِ طبیعیِ آن، چشم‌اندازهایِ زراعیِ باغ‌هایِ چای است.

جاذبه های گردشگری  و  تاریخی


تله كابین ، تالاب بین المللی امیر كلایه ، بام سبز و استخر لاهیجان ، آبشار شاه نشین ، موزه تاریخ چای ایران و آرمگاه كاشف السلطنه، پل خشتی لاهیجان ، حمام گلشن ، بافت تاریخی لاهیجان ، غار شیخان بر یا شیخان ور، خانه محمد صادقی

زیارتگاه ها و اماكن مذهبی


بقیه چهار پادشاه محل دفن (سید خرم ، هادی ، علی و حسن كیا ) مساجد جامع و اكبریه ، مقبریه شیخ تاج الدین ابراهیم ملقب به زاهد گیلانی ، بقعه سید رضا كیا از فرزندان امام علی نقی (ع) ، بقاع سید احمد میر شمس الدین ، سید حسن ، سید موسی از فرزندان امام موسی كاظم (ع).

 



 




:: مرتبط با: ____ شهر های استان گیلان _____ , لاهیجان ,
ن : پویا
ت : چهارشنبه 15 مرداد 1393